<div></div>

<div></div> http://jakkree.multiply.com/ สวัสดี คำทักทายของท้องฟ้าและปุยเมฆ วันนี้กล่าวทักมา วันวานบอกลาไป คิวต่อไป คือพรุ่งนี้ ...... บอกกล่าวเล่าเรื่องราว ที่อยากพิมพ์ ในเมื่อมีโอกาสได้ นำสมัย .... ได้จับคีย์บอร์ด ทอดกายนั่งกดแป้น.... อย่างที่เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง คนนี้ ได้สัมผัส ถึงรสชาติแห่งจินตนาการอันสุดล้ำลึก..... ของเทคโนโลยีไร้สาย ไร้ปากกา ไร้สมุดจด ฯลฯ เหล่านี้ ขอ พิมพ์เรื่องที่อยากพิมพ์ ขอบอกเรื่องที่อยากบอก ขอคุยโว ขออะไรต่อมิอะไร ยิ่งกว่า ขอของเสกสรร จาก จันทร์เจ้า.... สักคราวนึง............ เนื้อหาที่อยู่ใน blog เป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ เมื่อ 3 ปีก่อนเห็นจะได้ เค้าโครงเรื่องมาจากสมุดบันทึกของผมในตอนนั้น พอมาถึงเวลานี้ ผมได้นำมันกลับมาเรียบเรียงใหม่... แต่การกลับมา Rewrite ครั้งนี้ จะเป็นไปในรูปแบบการเล่าเรื่องแทนการเขียนบันทึกประจำวันแบบเก่าๆ ลองอ่านกันดู แล้วฝากติติง ด้วยครับ... ช่วงนี้ไม่ค่อยได้มา อัพเดรท ต้องขออภัย สำหรับเพื่อนๆที่ เข้ามา บอกซักหน่อยก็ดีนะว่า คุณมาเยี่ยมผม ^^ รู้สึกว่า เขียนบล๊อกช่วงนี้ จะออกแนว เพ้อฝัน ไปฝ่ายเดียวเยอะหน่อย แต่ก็ ทนทนอ่าน แบบเรี่ยนๆหน่อยนะครับ ฮา Wed, 3 Sep 2008 05:19:52 -0000 Sun, 10 Aug 2008 13:23:19 -0000 <div></div> http://images.jakkree.multiply.com/logo http://jakkree.multiply.com 100 100 มาม่าผัด เอ้า!! ผัดมาม่า หิวมากอ่ะ อยากกินมาม่าแต่ไม่อยากกินมาม่า เอ๊ะ อย่างไง ชอบทำอะไรแปลกๆ ช่างมันกินได้คนเดียว ก็ดีเพราะทำกินคนเดียว http://jakkree.multiply.com/photos/album/10/10 Sun, 10 Aug 2008 13:23:19 -0000 กลับมาเพื่อจะลาไป สวัสดีครับทุกท่าน ที่เคยติดตามอ่านบันทึกของผม จะยังคงหลงเหลืออยู่ไหมหนอ? ผมหายไปนานสำหรับการถอดความบันทึกอดีตเล่มเก่าเล่มนี้ของผม ช่วงเวลาที่ห่างหายไป ก็ไม่ได้ไปไหนไกล ก็ยังวนเวียนอยุ่แถวๆ นี้ จะว่าไปสำหรับบันทึกตอนล่าสุด มาจนถึงตอนนี้ เป็นเวลาเกือบปีแล้ว มันนานจริงๆ นะเนี่ย ทิ้งห่างขนาดนี้ คงจะหวังให้มีคนติดตามคงยากแล้วซินะ แต่ก็ไม่เป็นไร หลังจากห่างหายไปนานไปสั่งสมประสบการณ์ระลอกใหม่ๆ บางอย่างเรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่เพิ่งเคยโดนกับตัวเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ เป็นธรรมดาที่เรื่องราวเหล่านี้จะถูกเก็บใส่สมุดบันทึกไว้รอวันเปิดออกมาให้คิดถึง วันนี้ สมุดบันทึกเล่มเดิมจะถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง   ต้องขออภัยระยะเวลาที่ทิ้งช่วงเนิ่นนาน เพราะอันที่จริงก็เพิ่งเขียนได้ไม่กี่ตอน  ไม่รู้เมื่อไรข้าวเหนียวจากท้องนา จะได้กลายเป็นข้าวปั้นสวยๆ บนภัตตาคาร ซักกะที  วันนี้กลับมาสานต่อเจตนารมณ์ของตัวเองอีกครั้ง  ได้แรงบันดาลใจจาก พี่คนหนึ่งซึ่งเป็น 1 ในเพื่อนร่วมงาน เป็นรุ่นพี่ที่คอยเฝ้าดูผมเรื่อยมาตั้งแต่เข้าวงการอาหารญี่ปุ่น วันหนึ่งผมได้รับโทรศัพท์จากชายคนหนึ่งเสียงที่คุ้นหู ทำให้ผมรู้ทันที... http://jakkree.multiply.com/journal/item/14/14 Tue, 5 Aug 2008 20:17:49 -0000 เพลงผม 02 http://jakkree.multiply.com/music/item/7/7 Thu, 24 Jan 2008 10:28:00 -0000 แข่งเรือ 2007 หวนกลับมาอีกครั้งกับเทศกาลแข่งเรือ ชิงถ้วยพระราชทาน ณ คลองรังสิต ปีนี้ ไม่ได้ถ่ายรุปมาเยอะเหมือนเมื่อปีที่แล้ว ด้วยเหตุผลบางประการที่ทำให้ถ่ายได้แค่ 15 รูปเท่านั้น http://jakkree.multiply.com/photos/album/9/9 Thu, 22 Nov 2007 13:12:01 -0000 เริ่มงานใหม่ ตะเกียบในซองกระดาษ ลวดลายกิ่งไผ่ค่อยบรรจงวางลงบนโต๊ะ เบาๆ อย่างทะนุถนอม ถ้วย ถูกวางไว้ข้างๆ   มือน้อยๆของ พนักงานเสริฟคนสวยปฏิบัติอย่างคล่องแคล่ว ในงานประจำของตน เธอหันหน้ามาบอกผม ให้ผมทำตาม อย่างที่เธอทำให้ผมดู  ผมได้แต่พยักหน้า แล้วก้มลงหยิบ ตะเกียบและถ้วยในตะกร้า มาจัดวางบนโต๊ะดังตัวอย่าง  พี่อ๊อด ยืนกอดอกยืนดูด้วยร่างกายอันกระทัดลัด พล่างพร่ำสอนอยู่ ตลอด  ผม ทำผิดทำถูกด้วยอาการประหม่าแบบสุดฤทธิ์  แต่แบบทดสอบต่างๆก็ ดำเนินไปด้วยดี รวมไปถึงการ ได้ รับลูกค้า จริงๆ ผมเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว โดยฟังจากคำชมที่มีออกมาอย่างไม่ขาดปากของเพื่อนร่วมงานและพี่อ๊อด พี่อนงค์ เดินมาดูผมฝึก พร่างเอ่ยปากชม ว่าผมจะเป็นพนักงานเสริฟที่ดีได้อย่างแน่นอน แต่ ไม่น่าเชื่อเพื่อนๆร่วมงานของผมต่างยิ้มแย้ม กันและสีหน้ายินดีที่ต้อนรับผมในหน้าทีใหม่กันทั้งนั้น เว้นเสียแต่ senior คนสวย ของผมที่ เธอทำหน้ากระฟัดกระเฟียดเหมือนจะกินตับผมเสียให้ได้ แต่ อาการที่ผมมองเธอยังคงเหมือนเดิม ผมรุ้สึก ขำเล็กน้อยกับท่าทางของเธอ ไม่ว่าจะเจอกันครั้งแรก หรือแม้แต่ตอนนี้ ผมไม่ได้โกรธเธอเลยท... http://jakkree.multiply.com/journal/item/13/13 Mon, 27 Aug 2007 19:58:52 -0000 ท้องฟ้า มีโอกาศได้ส่องฟ้า ในกรุงที่อิรุงตุงนังไปด้วยสายไฟฟ้า แต่ก็ยังดี ที่ รูปหลังๆไม่ค่อยนิ่งเลย เพราะยืนถ่ายบนรถกระบะที่กำลังแล่น กระชากจนหัวทิ่มไปหลายตลบ เพิ่งรุ้ว่า ถ่ายรูปมันลำบากอย่างนี้นี่เอง http://jakkree.multiply.com/photos/album/8/8 Mon, 16 Jul 2007 17:47:35 -0000 นับวันรอ เวลาพาวันไป  ทั้งสดใสทั้งมืดมน  อารมณ์ที่สับสนถูกคลีคลาย อารมณ์สบายถูกผูกติดด้วยความหวัง .....   ผม ยืนใจลอย อยู่ที่อ่างล้างจาน ในวันพุธกลางสัปดาห์ที่เรื่อยๆเอื่อยๆเนือยๆ จานชุดแรกถูกเรียงไว้ในชั้นเรียบร้อย ไม่มีแตกหักพังเสียหาย..วันนี้ผมทำงานเพียงลำพัง อยู่ที่อ่างล้างจาน   มีหลายคน บอกผมว่าวันพุธเป็นวันที่ ลูกค้าเงียบที่สุดของสัปดาห์ สงสัยจะจริงดังเขาว่า ผมก้มหน้ามองเท้า ตัวเอง  หวนคิดถึงวันที่จะได้ออกไปยืนอยู่หน้าร้าน ทำหน้าที่บริการลูกค้า ผมจะทำหน้าอย่างไร ผมเองก็ยังไม่รู้ แต่ มันต้องเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่แน่นอน สิ่งหนึ่งที่ผมควรรุ้ก็คือ ความรู้ พอคิดถึงเรื่องนี้แล้วผมคืนสติ  ยิ้มมุมปาก (แหม แล้วจะยิ้มทำไม 55+) แล้วก็เดินเข้าไปในครัว ผมไปดูพี่เขาทำไข่หวาน  "ไข่หวาน"  เป็นเมนูซูชิอีกเมนูหนึ่ง  มันดูดี และมีวิธีทำที เท่มาก เป็นการพับไข่ใส่กระทะ และใช้กระดาษจุ่มน้ำมัน ทากระทะ รูปทรงสี่เหลี่ยม ตลอดเวลา ในขณะที่พับไข่ แต่ละพับ จนไข่ถูกพับหลายชั้นจนเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนพ้าขนาดใหญ่  ในขณะที่พับก็ต้องโยนไข่ ขึ้นแล้วก็พลิกไข่กลางอากาศ ... http://jakkree.multiply.com/journal/item/12/12 Sat, 23 Jun 2007 12:28:50 -0000 วันนี้ มีแดดส่อง ความมืดมิดปกคลุมไปทั้งบริเวณ  ผมยืน อยู่คนเดียว โดยไม่รุ้ว่า ตนยืนอยุ่ที่แห่งหนใด ณ ตอนนี้  ในสมองดูเหมือนไม่ทำงานตอบสนองต่อเหตุที่ทำให้มายืนอยุ่ตรงนี้ รู้เพียงแต่ว่า  มีแสง !!   ใช่ละซิ มีแสง  แสงส่องเป็นทาง ลำแสงเล็กๆ ส่อง มาทางที่ผมยืนอยู่ รู้ เพราะมันแยงตาผมไว้ไม่ให้มองไปทางใดได้ เลย หรือเป็นเพราะผมไม่ยอมมองไปทางไหนกันแน่  ผมให้ความสนใจกับต้นกำเนิดของแสง นั้น ความจ้าของมันทำให้ผมต้องหลี่จนหลับตาเป็นระยะๆ แต่ด้วยความสงสัยและใคร่รู้จนเต็มอก จึง เดินตามลำแสงนั้นไปยังต้นกำเนิด .......หวังเพียงแต่ว่าจะหลุดพ้นจากความมืดมิดที่กำลังเผชิญอยู่ และรู้สึกมันจะไล่หลังมาอย่างไม่ลดละ ความ ไม่รู้ และต้องการหาสิ่งยึดเหนี่ยว ทำให้ได้สบายใจ คงเป็น วิธีที่ผมเลือก เมื่อ ผมคิดว่า ความมืด นั่น น่ากลัวกว่าความสว่าง...ผมจึงหวัง พึ่งแสงสว่างเล็กๆ เพื่อนำไปสู่ความสว่างที่ยิ่งใหญ่...... ผมเดินตามลำแสงนั้นไปเรื่อย เส้นผ่าศูยน์กลางของลำแสงที่พลาดผ่านหน้าผมเริ่มใหญ่ขึ้น มันเริ่มจ้าขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนผมจะมาถึงจุดกำเนิดของมัน ผมก้าวต่อไปไม่ได้ เพราะความจ้าของแสงทำ... http://jakkree.multiply.com/journal/item/10/10 Sun, 3 Jun 2007 13:49:56 -0000 ขออัพเดท สถานการณ์ปัจุบันหน่อย ขอหยุดเรื่องราวหลังร้านมาทบทวนความทรงจำที่วันดีคืนดีก็ผลุดขึ้นมาในสมอง  ซักหน่อยครับ       นานมาแล้ว....................นานซะจน ทำให้ คนคนหนึงลืมคนคนหนึ่งได้อย่างสนิทใจ....... วันนี้ คุณต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่าผม เจอเพื่อนเก่า  เพื่อนเก่า ที่เคย เป็นลูกค้าประจำ........ ผมยังจำได้ดี  วันหนึ่ง เธอเข้ามานั่งร้องไห้ตาปูดตาบวมอยู่ที่โต๊ะ ห่างจากที่ผมยืน ไม่ถึงหนึ่งเมตร  ผมยืนกอด อกจ้องมองเธอ.....ผมรู้สึกแปลกใจที่ทุกครั้งเธอมักมากลับครอบครัว ที่มีแม่ เป็นคุณป้าที่ชอบใส่เสื้อรุ่มร่ามลายดอก ปัดแก้มทาตา เป็นคุณหญิงคุณนาย  และพี่สาวที่ท่าทางดูห้าวๆ........วันนั้นเธอ เดินเข้ามาในร้านด้วยคราบน้ำตาบนแก้มสีชมพู นั่งลง พร้อมทั้งโบกมือแสดงท่าทางปฏิเสธจากพนักงานต้อนรับ ว่า  ยังไม่ต้องการสั่งอาหาร....... เธอสะพายเป้ใบใหญ่เหมือนทุกครั้งที่เธอมา .......คงมีเพียงแต่รอยน้ำตาทีผมเองก็เพิ่งเคยเห็น.... ผมยืนมองเธอร้องไห้อยู่ซักพัก ผมก็ตัดสินใจ ทำอาหารที่เธอชอบ มันก็คือ kani salad Ebiko Maki ที่เน้นไข่กุ้งเยอะๆ เมนูนี้ไม่ใช้แต่เธอเท่านั้นที่ช... http://jakkree.multiply.com/journal/item/9/9 Sun, 13 May 2007 17:19:02 -0000 คอนเสิร์ตเปิดกระบะ พอดีแวะไปงาน บวชเพื่อนมา เห็นมี วงดนตรี แห่นาค แล้วเท่ดี ยังกะงานมินิคอนเสิร์ตในเมืองกรุงเลยแหะ http://jakkree.multiply.com/photos/album/7/7 Mon, 30 Apr 2007 12:45:43 -0000 กลับมาด้วยความหวัง ผมเดินตรงเข้ามาในร้าน ในใจนึกเพียงแต่ว่าวันนี้ จะได้เจอพี่พรแล้วถามให้แน่ว่าเมื่อวานไปไหนมา ... แต่ไม่ได้โกรธที่ทำให้ทำงานอยุ่คนเดียวแต่กลับเป็นห่วงซะด้วยซ้ำ.. "อ้าว? พี่พงษ์ วันนี้พี่พรไม่มาทำงานอีกแล้วเหรอ"  ผม ถามพี่พงษ์ หลังจากเดินเข้าร้านมาทางด้านหลังแล้วเห็นพี่พงษ์ยืนล้างจานอยุ่ ซึ่งก็แปลว่านั้นพี่พงษ์เข้างานเช้าและผมเข้างานบ่ายเช่นเคย.....   "อ้อ พี่พรแกไปเชียงใหม่น่ะ แม่แกป่วย"   นี่ถือว่าเป็นคำตอบที่ผมรอคอยมาตั้งแต่เมื่อวานก็ว่าได้ ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอกแล้วก็หันไปซักพี่พงษ์ต่อเรื่องอาการป่วยของแม่พี่พร  จากนั้นผมก็เตรียมตัวเข้างาน การล้างจานวันนี้เป็นไปอย่างเรียบง่าย วันนี้เป็นวันอังคารซึ่งก็ไม่ต่างกับเมื่อวานที่ลูกค้าน้อย เหมือนเดิมวันนี้ผมจะได้เรียนรู้เมนูอาหารให้มากขึ้นผมเดินออกไปหยิบเมนูอาหารที่โซนบริการหน้าร้าน ด้วยคิดว่าจะเป็นการไม่เหมาะสมผมจึงค่อยๆย่องออกไปแต่ในระหว่างทางจะมีสายพานยาวตลอดและไหลวนไปทั่วทั้งร้านผมเดินก้มหน้าก้มตาออกไป จุดหมายคือชั้นวางเมนูที่วางอยุ่บนชั้นที่อยุ่ห่างออกไปจากครัวเกือบถึงเคาเตอร์แคชเชียร์...ผมเหลือบตามองหาพี่อ... http://jakkree.multiply.com/journal/item/8/8 Thu, 26 Apr 2007 20:03:46 -0000 ขอบฟ้ากลางทุ่งกับเรื่องยุ่งๆของน้องเณร .. ถ่ายขอบฟ้าข้างๆหมู่บ้านหลังจากกินข้าวเย็นฝีมือแม่ ในขณะที่น้องเณรมาเยี่ยมบ้าน (น้องชายผมเองบวชเป็นเณร) คิดถึงผมจนน้ำตาไหล ....... http://jakkree.multiply.com/photos/album/6/6 Thu, 26 Apr 2007 19:02:10 -0000 ดอกไม้ใบหญ้า กลิ่นดอกหญ้าตามทุ่งนา มันไม่ได้หอมอะไร แต่ http://jakkree.multiply.com/photos/album/5/5 Thu, 26 Apr 2007 18:56:26 -0000 สงกรานต์กับงานเกษตร กลับบ้านช่วงสงกรานต์ สวนแตงคือเพื่อนเล่นน้ำ ท้องนา ต้นกล้าเขียวไสวลู่ใบไปตามลม........ผมต้องตื่นแต่เช้าตั้งแต่วันที่กลับถึงบ้าน ..... ไปช่วยพ่อกับแม่ตักน้ำรถแตง พอตกเย็นมีการตั้งสูบ ต้องเอารถไถมาสูบน้ำใส่ร่องแตง ผมจำได้ว่าเมื่อห้าปีก่อนผม เคยทำอย่างนี้บ่อยมาก ทั้งสูบจับปลาทั้งสูบใส่ข้าวในนาตอนหน้าแล้ง ต้องแต่ผมมาอยุ่ใน กทม ผมก็ไม่เคยจับรถไถนาอีกเลย วันนี้รุ้สึกดีที่ได้จับมันอีกครัง แม้อะไรๆหลายๆอย่างจะเปลี่ยนไป แต่ความเหนื่อยที่ต้องใช้แรงอย่างสูงก็ยังคงอยุ่ ไม่ว่าจะเมื่อห้าปีที่แล้วหรือว่าเดี่ยวนี้.........พอตั้งสูบเสร็จเนื้อตัวมอมแมมเปอะไปด้วยโคลนตรม ผมก็วิ่งกระโดดลงบึงว่ายน้ำเล่นและล้างเนื้อล้างตัวให้สะอาด .............ตลอดช่วงสมกรานต์ ความสุขของผม คือการทำให้วันหยุดนั้นกลายเป็นวันครอบครัว http://jakkree.multiply.com/photos/album/4/4 Thu, 26 Apr 2007 18:36:47 -0000 เทศการแข่งขันเรือยาวชิงถ้วยพระราชทานคลองรังสิต http://jakkree.multiply.com/photos/album/3/3 Sat, 31 Mar 2007 12:29:20 -0000 ความดีใจที่ได้เจอ กับ ความวิตกกังวล มาพร้อมกัน..... "กรี!!  เป็นไงบ้างวะเมื่อวาน "   ผู้ชายตัวเล็กๆขาวๆซีดๆที่ผมจำได้ว่า ชื่อ พี่ศรแห่งเตาเทปังยากิ  ที่ได้ร่วมวงร่ำสุรากันมื่อคืนวาน ได้ทักผมเป็นคนแรกเมื่อผมเดินเข้าร้าน ซึ่งก็ถือเป็นวันแรกที่ผม เดินเข้าหลังร้านหลังจากรู้ทางเข้ามือคืน..... "ก็ดีครับ พี่ ^^" ผมตอบไปยิ้มไป พร้อมกับเดินเข้าไปในร้านหยิบบัตรตอก มาไว้ในมือก่อนจะเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องแต่งตัว พอ เดินออกมาก็จวนเจียนเวลาเต็มทีแล้ว เอาน่า แต่ก็ยังทัน....   วันนี้ เป็นวันที่เร่งรีบร้อนรน..กว่าทุกวันเลย..เพราะ ผม แทบจะยังไม่ได้หยุดอยุ่นิ่งๆเลย  เพราะเป็นวันเปิดเทอม วันแรก โชคดีหน่อย ที่ไม่ได้เรียนอะไรมาก แค่เข้าไปนั่งฟังแผนการสอนประจำเทอม ที่จะเรียนเท่านั้น เมื่ออาจารย์ที่สอนปล่อยให้ ออกจากห้องได้ ผมก็รีบบึ่งมาที่รถตู้ ที่ขับรับ-ส่งนักศึกษาจากมหาลัยมายังห้างดังย่านรังสิตเมื่อลงจากรถตู้ ก็รีบกุรีกุจอ* เข้าร้านมาอย่างที่เห็น....    ผมเตรียมตัวประจำตำแหน่ง อย่างเช่นทุกวัน แต่ต้องแปลกใจที่ไม่เห็นพี่พร ผู้ใหญ่ใจดีประจำอ่างล้างจาน......ซึ่ง แน่นอนว่า ที่สูบบุหรี่ก็ไม่มีวีแวว ของพี่เขาเลย ทั้งที่ นี่ก็... http://jakkree.multiply.com/journal/item/7/7 Mon, 26 Mar 2007 19:47:24 -0000 หยุดเรื่องตำนาน ซูชิ ไว้ก่อน วันนี้จะมาเขียน blog ในแนวบันทึกประจำวันอย่างคนอื่นเขาบ้าง  เพราะ เก็บเอาประสบการณ์ของแต่ละวันมาอัพเดท ก็น่าสนุกดี.............. แต่เรื่อง บันทึก ก่อนจะมาเป็นข้าวปั้น ยังคงมีนะ แต่ด้วยลายมือที่ดูสับสนทำให้ผม ต้องใช้เวลา แกะเกา มากมาย  ประจวบกับช่วงนี้วุ่นวาย มากจึงไม่มีเวลาถักทอให้ได้อ่านกัน..... พออ้างว่า ไม่มีเวลาก็มาคิดถึงความขี้เกียจมักจะใช้คำนี้เป็นข้ออ้างประจำ   แต่ก็ยังพอมีเหตุอยุ่        คือช่วงนี้(หมายถึง 26 กุมภานี้) ผม ต้องเข้ารับปริญญา  แล้ว ความวุ่นวายที่เกิดจากงานการสะสมมาแรมปี ผนวกกับกิจกรรมการซ้อมรับปริญญาที่มีขึ้นอย่างยิ่งใหญ่....       ผมจึงทำได้แค่เปิดเขามาตรวจดูบล๊อกตัวเองว่ามีใครบ้างนะที่เข้ามาเม้ม ...มาติ....  มาเตือน ....ฯลฯ แต่ก็ยังนิ่งอยู่  ไม่รู้ว่าจะมีใครตามอ่านบ้างรึป่าว แต่ก็เอาเถอะ  ถ้ามีคนตามอ่าน ผมก็ต้องขออภัยที่เว้นวรรคไว้นานโข  ...      วันนี้ไม่มีไรครับ แค่มาเกรินไว้ว่าจะเขียนblogในแนวบันทึกแต่ไม่ประจำวันนะ...สลับกับ เรื่องราว ... http://jakkree.multiply.com/journal/item/6/6 Fri, 23 Feb 2007 19:45:55 -0000 เพื่อนร่วมงาน ภาคสอง ตอน วงเหล้าหลังร้าน วันนี้ก็เหมือนเมื่อวาน ผมตอกบัตรเข้างานบ่ายโมง และยังคงจับเจ่า อยู่กับงานล้างจานอย่างขมักเขม้น พี่ พงษ์ กับพี่พร ต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันขอตัวออกไปสุบบุหรี... ผมมักนับจานใส่ตะกร้า และอาสาพี่พรยกตะกร้าเข้าไปในครัวทุกครัง เพราะมันเป็นโอกาสที่ผมจะได้ชะเง้อดูสูตรอาหารที่ติดอยุ่ในครัว...พอถึงเวลาจะปิดร้านเป็นช่วงเวลาที่ผมรอคอย ผมรีบทำงานในหน้าที่ตัวเองให้เสร็จ แล้วรีบแจ่นเข้าไปในครัว ในขณะนั้นพี่ๆ กุ๊กทั้งหลายก็พากันขัดพื้นล้างหมอถูกระทะเป็นการใหญ่ ผมเดินไปเรียบๆเคียงๆพี่กุ๊กคนหนึ่ง  และถามพี่เค้าว่า "พี่ครับ ให้ผมช่วยอะไร" ที่ต้องถามเพราะเมื่อวานผมเป็นคนขัดพื้น แต่มาวันนี้มีพี่กุ๊กคนหนึ่ง ทำหน้าที่นี้ไปแล้ว  พี่กุ๊กรุปร่างหน้าตาดีเงยหน้าขึ้นมา ยิ้มให้  แล้วก็ชี้นิ้วไปที่วัตถุรุปร่างแปลกๆที่มีควันฉุยๆอยุ่....... "ช่วยขัดเตาเทปังให้หน่อยนะ" ผม เข้าใจว่าไอ้รุปร่างแปลกๆนั่น มันคือเตา ที่มีกะทะในตัว แต่ทำไมเรียกมันว่าเตาเทปัง ?? "พี่ครับเตาเทปังเอาไว้ทำไมเหรอครับ" "อ๋อ เอาไว้ทำอาหารประเภทกะทะร้อน พวกผัด สเต็ก อะไรเทือกนั้นอ่ะ" "อ๋อครับ ขอบคุณครับพี่ แล้วพี่ชื่ออะไรครับ " ... http://jakkree.multiply.com/journal/item/5/5 Fri, 9 Feb 2007 20:20:21 -0000 Teenage Mutant Ninja Turtles เต่านินจา After the defeat of their old arch nemesis, The Shredder, the Turtles have grown apart as a family. Struggling to keep them together, their rat sensei, Master Splinter, becomes worried when strange things begin to brew in New York City. Tech-industrialist Max Winters is amassing an army of ancient monsters to apparently take over the world. <a href=http://www.apple.com/trailers/wb/teenagemutantninjaturtles/hd/>http://www.apple.com/trailers/wb/teenagemutantninjaturtles/hd/</a> http://jakkree.multiply.com/reviews/item/1 Tue, 6 Feb 2007 08:23:18 -0000 อาหารที่คุ้นเคย กินเหรอ อิ่มเหรอ หิวเหรอ ง่ายเหรอ อืม http://jakkree.multiply.com/photos/album/2/2 Mon, 5 Feb 2007 14:43:07 -0000 เพื่อนร่วมงาน ภาคหนึ่ง....  "สวัสดีครับพี่อนงค์"   "สวัสดีจ้ะ ทำไมมาเร็วจัง เข้างานบ่ายโมงไม่ใช่เหรอ"   "ตื่นเต้นน่ะครับพี่ อยากทำงาน"    "ตั้งใจทำงานละ"    "ครับ  ผมจะตั้งใจล้างจาน...." <IMG src="http://images.multiply.com/common/smiles/cry.png">   ผมเดินเข้าไปหลังร้าน ในเวลานั้นเป็นเวลา เที่ยงตรงพอดี ผมเปลี่ยนชุดพนักงานได้คล่องขึ้นหลังจากพยายามซ้อมใส่ทั้งคืน แต่ผ้าพันหัวก็ยังเป๋ๆอยุ่ต้องอาศัยกระจกในร้าน ส่องจัดความเรียบร้อย ในใจก็คิดว่า นี่ตูแต่งให้ใครดูวะ.. ผมไปประจำตำแหน่งก่อนเวลา บ่ายโมง เตรียมพร้อมกับผ้ากันเปื้อนผืนใหญ่ มีพนักงานหญิงคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบ มาทางผม พร้อมกับยื่นกระดาษแข็งๆ สี่เหลี่ยมผืนผ้าให้มา มีตารางบอกวันเดือนปี แบ่งเป็นช่องๆนับดูแล้วก็ 1 เดือนพอดี... ผมทำหน้างงๆ  พี่ผู้ชายตัวสูงๆที่เป็นพนักงานล้างจานอยุ่ด้วยกัน เดินมากระซิบบอกผมว่า "นี่ เขาเรียกว่าบัตรตอก... เอาไว้ เสียบใส่ช่องตอกบัตรทุกครั้งที่เข้างานหรือออกงาน" พูดพรางชี้ไปที่กล่องสีขาวที่ติดอยุ่ข้างๆผนัง เมื่อวานตอนที่ผมกำลังล้างจานผมก็ ยังสงสัยว่ามันคืออะไรอยู่เหมือนกัน แต่เนื่องด้วย วันแรกของการเริ่มงานจึงทำให้ผมลืมที่จะถามเ... http://jakkree.multiply.com/journal/item/4/4 Sun, 4 Feb 2007 21:08:30 -0000 เพลงผม http://jakkree.multiply.com/music/item/1/1 Wed, 31 Jan 2007 20:09:39 -0000 วันแรก "ขอโทษครับ ผมมาหาพี่อ๊อด ครับ " "อ๋อ ที่นัดว่าจะมาทำงานวันนี้รึเปล่า? " "ครับ" "รอสักครู่นะ" จำใจ  "ครับ" วันนี้เป็นวันแรกที่ผมมาเริ่มงานที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งนี้  มันชั่งหรูหรา กว่าที่ทำงานไหนๆที่ผมเคยทำมา ซะอีก  ก็แน่ละซิ ในเมื่อ เคยเป็นแต่กรรมกร แบกปูน ยกหิน กลางแดกเปรี้ยงๆ หรือไม่ก็ ทำงานโรงงานอยุ่ในลายผลิต อันหนาวเหน็บ  นี่นา..... ผมถามหา พี่อ๊อด พี่ที่สัมภาษณ์ผม เมื่อวาน  จาก พี่สาวแคชเชียร์หน้าตาดี ซึ่งหล่อนให้ผม รอ แล้วหล่อนก็ เดิน หายไปหลังร้าน    มีผู้หญิง แต่ง ยูนิฟอร์ม แตกต่างจาก พนักงานคนอื่นที่ต้องแต่ชุดแนวๆญี่ปุ่นๆ สีแดงดำ ทั้งชุดและกางเกง แถมมีผ้ากันเปลื้อนสีแดงจัดจ้านพร้อม ผ้าแดง พันหัวอีกที  คือ หล่อนใส่เสื้อเชิ๊ต สีแดงกางเกงสีดำ ดูท่าทาง คงเป็นซีเนียร์ และผมมารุ้ภายหลังว่า หล่อนเป็น ผู้จัดการร้าน  ผมยกมือไหว้ผู้จัดการ ที่ น่าจะมีอายุห่างจากผมซัก 10 ปี  ผู้จัดการยิ้มให้ผม พร้อมสั่งให้ แคชเชียร์ คนเดิม ไปเอาชุดมาให้ผม ผมนึกสภาพตัวเอง ที่ ใส่ชุดพนักงานไม่ออก... http://jakkree.multiply.com/journal/item/3/3 Mon, 29 Jan 2007 18:55:03 -0000 Light http://jakkree.multiply.com/photos/album/1/Light Thu, 21 Dec 2006 08:08:45 -0000 เปิดตัว "หนึ่งทุ่ม แล้วซินะ ยังหางานไม่ได้เลย เฮ้อๆๆ"               ผม เดิน ลงบันไดเลื่อนชั้นใต้ดิน ในห้างใหญ่แห่งหนึ่งย่านรังสิต เป็นฝั่งที่คนแถวนั้นเรียกว่าฝั่ง โรบินสัน  เรี่ยวแรงที่ใช้พยุงร่างกาย แท๊บหมด เมื่อ เข้ามาเดินวางใบสมัครงาน ตามร้านต่างๆเกือบค่อนวัน ไม่เว้นแต่ร้านขายเพลงสุทราภรณ์ ที่น่าหลับ.....แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะได้ดังหวัง "งานแถวนี้ หายากจริงโว้ยยย " ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด เข้ามาเรียนที่นี่  มันเป็นเรื่องกล่ำกลืน ที่ต้องรู้ว่า ถ้าไม่มีเงิน คงไม่ได้เรียน "เอาละ ไงต้องหางาน part time ให้ได้ สู้ๆ "              เมื่อ บันไดเลื่อนขั่นสุดท้ายจมหายไปในตีนบันได ตีนผมก็เหยียบลงบนชั้นใต้ดินของห้างมันเป็นชั้นนึงที่มีความคึกคักไม่แพ้ชั้นไหนๆ แต่ตอนนี้ผมไม่มีใบสมัครแล้ว บายละนะ พรุ่งนี้เจอกัน กะจะหอบหิ้วความเหน็ดเหนื่อยกลับไปนอนหอรังหนู เอาแรง  "โปรโมชั่นใหม่ คะ ชุด โคโดโมะ เซต เพียง ชุดละหนึ่งร้อยบาท !! " เสียงหวานๆ... http://jakkree.multiply.com/journal/item/2/2 Thu, 21 Dec 2006 08:07:16 -0000