Blog EntryเปิดตัวDec 21, '06 3:07 AM
for everyone

"หนึ่งทุ่ม แล้วซินะ ยังหางานไม่ได้เลย เฮ้อๆๆ"

              ผม เดิน ลงบันไดเลื่อนชั้นใต้ดิน ในห้างใหญ่แห่งหนึ่งย่านรังสิต เป็นฝั่งที่คนแถวนั้นเรียกว่าฝั่ง โรบินสัน  เรี่ยวแรงที่ใช้พยุงร่างกาย แท๊บหมด เมื่อ เข้ามาเดินวางใบสมัครงาน ตามร้านต่างๆเกือบค่อนวัน ไม่เว้นแต่ร้านขายเพลงสุทราภรณ์ ที่น่าหลับ.....แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะได้ดังหวัง

"งานแถวนี้ หายากจริงโว้ยยย "

ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด เข้ามาเรียนที่นี่  มันเป็นเรื่องกล่ำกลืน ที่ต้องรู้ว่า ถ้าไม่มีเงิน คงไม่ได้เรียน

"เอาละ ไงต้องหางาน part time ให้ได้ สู้ๆ "

             เมื่อ บันไดเลื่อนขั่นสุดท้ายจมหายไปในตีนบันได ตีนผมก็เหยียบลงบนชั้นใต้ดินของห้างมันเป็นชั้นนึงที่มีความคึกคักไม่แพ้ชั้นไหนๆ แต่ตอนนี้ผมไม่มีใบสมัครแล้ว บายละนะ พรุ่งนี้เจอกัน กะจะหอบหิ้วความเหน็ดเหนื่อยกลับไปนอนหอรังหนู เอาแรง

 "โปรโมชั่นใหม่ คะ ชุด โคโดโมะ เซต เพียง ชุดละหนึ่งร้อยบาท !! "

เสียงหวานๆ ดังแว่วๆ ทำให้ผมต้องเหลือบมองดู หน้า พี่สาวคนหนึ่ง ยิ้มให้พร้อมพูดประโยคเดิมๆซ้ำๆ  ผมมอง หล่อนเพียงชั่วครู่ แล้วเหลือบตาไปเห็นความวุ่นวายภายในร้าน ที่พีสาวคนนี้ทำงานอยุ่

" พี่ครับที่นี่รับพนักงานมั้ยครับ ? "  

หล่อนมองผมแล้วยิ้มกว้าง แล้วตอบว่า "เดี๋ยวรอสักครู่นะจ้ะ"

หล่อนหายเข้าไปในร้าน .......สักพัก ชายแก่ แต่งตัวดี เดินมาเรียกผม ให้เข้าไปหา ผมถูกพาตัวไปนั่งหลังร้าน ชายแก่หายไปสักพักแล้วกลับมาพร้อมกระดาษ เอสี่ สีขาว ปากกาพร้อมเขียนหนึ่งด้าม ผม ยังคงนั่ง งง รอชะตากรรมตัวเอง แต่พอรุ้ว่า ตัวเองกำลัง จะถูกสัมภาษณ์แบบกระทันหัน ซึงนั่น มันเป็นเรื่องที่ดีที่สุดของวันนี้ เลย....

 " ทำอะไรได้บ้าง " ชายแก่ ถามผม

 "ทำได้ทุกอย่างครับ" ผมตอบแบบงงๆ และแน่ใจว่า นี่คงเป้นคำตอบที่ดีที่สุดของคนหมดสิ้นหนทางในการหางาน

 "พร้อมเริ่มงานได้เมื่อไร" ชายแก่ ทำผม ดีใจแบบงงสุดขีดเมื่อรับผม โดยที่ถามผมแค่ 2 ประโยค

 "พรุ่งนี้ครับ...."

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

จุดเริ่มต้นของเรื่องราว ที่จะค่อยๆถ่ายทอดออกมาอย่างเต็มที่ ~~~


jaijam wrote on May 17, '07
เป็นความรู้สึกที่ขัดเเย้งแต่เยี่ยมมากเลยค่ะ
jakkree wrote on Jun 3, '07
ช่วงสับสนในชีวิตอ่ะครับ ^^
katelada wrote on Nov 3, '07
ดีจังเลย นี่เค้าเรียกว่าชีวิตไม่สิ้นหวังสินะ ^^
pisutta wrote on Jul 16
เขียนถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึกได้ดีค่ะ
ชอบประโยค " ทำได้ทุกอย่างครับ"
ชายแก่คงชอบ คนสู้งาน
Add a Comment
   
© 2008 Multiply, Inc.    About · Blog · Terms · Privacy · Corp Info · Contact Us · Help